⛳️🪁घे भरारी तू🪁⛳️

हॅलो मुलांनो मी जवळजवळ दोन-तीन वर्षापासून हे म्हणत आलोय की जेव्हा आपण शंभर जागा असतील तर त्यापैकी दहा टक्के जागा या आपल्या नाही. दहा टक्के जागा कोणत्या ना कोणत्या गैरप्रकाराने भरल्या जातात सगळ्या एक्झाम बॉडी मध्ये... पण आता सध्या काय झालंय काही हावऱ्या किंवा जास्त लालची माणसांमुळे ते दहा टक्क्यांचे प्रमाण 25% - 30% पर्यंत गेलेला आहे. काही काही ठिकाणी तर 50% पर्यंत गेलेले त्यामुळे हे पेपर फुटीचे प्रकरण बाहेर आले आणि आपण बघतोच आहे की त्याचे परिणाम काय होत आहेत.

आता सुद्धा आपण बघतोय की एमपीएससीने रद्दीचा टेंडर काढलेला आहे किंवा उत्तर पत्रिका नष्ट करायचं काम सुरू आहे तर हे खरंच भयानक आहे तुम्ही याचा जेवढा विचार कराल तेवढं तुम्हाला जास्त त्रास होणार आहे ही एवढी मोठी गोष्ट आहे आणि आपण काय घेऊन बसलोय जागा वाढ करा ऑब्जेक्टिव्ह करा ऑनलाईन ऑफलाइन मध्ये खेळत बसलोय ठीक आहे तर त्यांना काहीच होणार नाही जर हे असले प्रकार चालू असतील तर कधीच हे नीट होऊ शकत नाही.

आणि या सर्वातून एकच गोष्ट सिद्ध होते की ज्याच्या हातात सगळी authority आहे ना त्यांना एकदा मनापासून ठरवलं की सगळं आपल्याला नीट करायचं तर कोणीच वाईट काय करू शकत नाही थोडक्यात मला म्हणायचे की मुख्यमंत्र्यांनी ठरवलं एमपीएससीच्या अध्यक्षांनी ठरवलं की आपल्याला सगळं पारदर्शक करायचंय तरच हे शक्य आहे. नाही तर शक्य नाही तुम्ही कितीही आंदोलन करा कितीही विरोध करा हे चालूच राहणार आहे.

शेवटी चांगली गोष्ट कधी होते ज्याच्या हातात ती वाईट करायची पावर आहे त्यांनी ती पावर नाही वापरली तर ती गोष्ट चांगली होणार आहे.

त्यामुळे माझं माननीय मुख्यमंत्र्यांना एकच सांगणे की शिक्षण, आरोग्य, अन्न अशा ठिकाणी भ्रष्टाचाराला अजिबात थरा नाही दिला पाहिजे. कठोर मधली कठोर शिक्षा दिली पाहिजे पण आता हे तुमच्यावर आहे तुम्हाला तुमची मैत्री जपायची आहे की महाराष्ट्राचं भविष्य पाहिजे हे सगळं तुमच्या हातात आहे आम्ही फक्त सांगायचं काम करतोय तुम्हाला थोड्या तरी भावना असतील किंवा विद्यार्थ्यांविषयी किंवा महाराष्ट्राच्या भविष्याविषयी काळजी असेल तर नक्कीच तुम्ही कठोर पावले उचलावीत आणि योग्य तो निर्णय घ्यावा.

असह्य... निराशा... 😔

-अभिषेक

नवरात्री लेखमाला : दिवस तिसरा


" ती : शांतता आणि प्रहार "

नवरात्रीच्या तिसऱ्या दिवशी आपण दुर्गेचे तिसरे तेजस्वी रूप असलेल्या 'देवी चंद्रघंटा'ची आराधना करतो. तिच्या मस्तकावर घंटेच्या आकाराचा अर्धचंद्र आहे, जो मनाला शीतलता आणि अथांग शांतता देतो. पण त्याच वेळी तिच्या दहा हातांमध्ये विविध शस्त्रे तळपताना दिसतात. चंद्रघंटेचे हे रूप आपल्याला जीवनाचा एक अत्यंत महत्त्वाचा समतोल शिकवते - आत मनामध्ये शांतता, संयम आणि चेहऱ्यावर सौम्यता असली, तरी गरज पडेल तेव्हा दुष्टांचा संहार करण्यासाठी हातात शस्त्र उगारण्याचे धाडस असायला हवे.

आजच्या वेगवान आणि असुरक्षित युगात चंद्रघंटेचे हे रूप प्रत्येक मुलगी आणि महिलेच्या अस्तित्वाशी थेट जोडलेले आहे.

आजची स्त्री घराचा उंबरा ओलांडून जेव्हा बाहेरच्या जगात वावरते, तेव्हा तिच्यासमोर रोज दोन पातळ्यांवर संघर्ष सुरू असतो - एक मानसिक पातळीवर आणि दुसरा शारीरिक सुरक्षिततेच्या पातळीवर. ऑफिसमध्ये, कामाच्या ठिकाणी, कॉलेजमध्ये किंवा प्रवासात वावरताना ती अत्यंत संयमी, हसतमुख आणि शांत दिसते. अनेक जबाबदाऱ्यांचे ओझे डोक्यावर असतानाही ती चेहऱ्यावरचा ताण दाखवत नाही. चंद्रघंटेच्या अर्धचंद्रासारखी शीतलता आणि शांतता ती टिकवून ठेवते.

पण ही 'शांतता' म्हणजे तिची 'कमकुवतता' किंवा 'लाचारी' नव्हे, हे जगाला दाखवून देण्याची वेळ आता आली आहे.

आजच्या समाजात मुलींना लहानपणापासूनच 'सहनशीलता' शिकवली जाते. "चार चौघांत आवाज वाढवू नको," "दुर्लक्ष कर," "वाद वाढवू नको" असे सल्ले देऊन तिला शांत राहायला भाग पाडले जाते. पण या तथाकथित शांततेचा गैरफायदा अनेकदा विकृत मनोवृत्ती घेतात. रस्त्यावरून चालताना होणारी छेडछाड असो, रात्री-अपरात्री कामावरून घरी परतताना जाणवणारी असुरक्षितता असो, किंवा ऑफिसमधील अंतर्गत राजकारण आणि होणारे मानसिक शोषण असो - अशा वेळी फक्त शांत राहून भागत नाही. तिथे चंद्रघंटेच्या हातातल्या शस्त्रासारखा थेट 'प्रहार' करावा लागतो.

हा प्रहार म्हणजे काय ? आजच्या काळात शस्त्रांचे स्वरूप बदलले आहे. आजच्या मुलीच्या हातातील शस्त्रे म्हणजे तिचे कायदेशीर ज्ञान, स्वसंरक्षणाचे कौशल्य आणि सर्वात महत्त्वाचे म्हणजे स्पष्ट शब्दांत ‘नाही’ म्हणण्याची हिंमत !

कामाच्या ठिकाणी किंवा समाजात कोणत्याही मर्यादेबाहेर जाणाऱ्या गोष्टीला ठामपणे नकार देणे, पॉश कायद्यासारख्या (POSH Act) कायदेशीर अधिकारांची जाणीव ठेवणे, आणि स्वतःच्या शरीराचे रक्षण करण्यासाठी कराटे, तायक्वांदो किंवा बेसिक सेल्फ डिफेन्सचे धडे गिरवणे ही आजच्या काळाची सर्वात मोठी गरज बनली आहे. तिच्या पर्समध्ये ठेवलेला पेपर स्प्रे किंवा तिच्या नजरेतील जरब, हीच तिची आधुनिक शस्त्रे आहेत.

संयम बाळगणे हा दुर्बलपणा नसतो, तो सुसंस्कृतपणा असतो. पण त्या संयमाचा गैरफायदा घेऊन कोणी सुरक्षिततेवर घाला घालत असेल, तर तिथे रणरागिणी बनून प्रतिकार करणे हा प्रत्येक स्त्रीचा धर्म आहे. जेव्हा एखाद्या मुलीच्या नजरेत अन्यायाविरुद्ध पेटलेली ठिणगी दिसते, तेव्हा समोरच्या विकृतीचे पाय आपोआप मागे सरकतात.

आजच्या स्त्रीने चंद्रघंटेसारखे दोन पदरी आयुष्य जगायला शिकले पाहिजे - घरात, कामात आणि नात्यांमध्ये गंगेसारखी शांत, पण आत्मसन्मानावर आणि सुरक्षिततेवर घाला आला तर क्षणात अग्नीसारखा भडका उडवणारी !

म्हणूनच नवरात्रीच्या तिसऱ्या दिवशी देवी चंद्रघंटेची पूजा करताना, मंदिरात घंटा नाद करण्यासोबतच आपल्या लेकी-बाळींच्या मनात आत्मविश्वासाची घंटा वाजू देऊया. त्यांना केवळ शांत राहण्याचे संस्कार न देता, संकटाच्या वेळी आत्मरक्षणासाठी आणि स्वतःच्या अधिकारांसाठी ठामपणे लढण्याचे बळ देऊया...!!

लेखन : नी३ प्रमिला दिलीप अहिरराव

स्त्रीवर होणारा अन्याय आणि शोषण पाहून
गप्प बसणारा समाज,
आता नवरात्रीत स्त्रीशक्तीची आराधना करणार.

मग प्रश्न एवढाच आहे - देवी म्हणून पूजायचंय, 
की माणूस म्हणून जगू द्यायचं?

आरतीच्या ताटात स्त्रीशक्तीची पूजा करण्याआधी,
तिच्या जगण्याच्या हक्कासाठी उभं राहण्याची हिंमत आहे का?

शेवटी सर्वांचेच आभार...🙏 सगळयांच्या सहकार्य मुळे.. स्पर्धा परीक्षा मध्ये विध्यार्थी हिताचे बरेच निर्णय आज झाले... उदया पासून छान पद्धतीने अभ्यासाला लागा शुभेच्छा. 💯 💐💐❣️

"आम्ही निष्पाप, बदनामी थांबवा!"; MPSC कर्मचाऱ्यांचे 'काम बंद' आंदोलन, सुरक्षेची हमी मिळेपर्यंत भरती प्रक्रिया ठप्प? पत्र व्हायरल..
👇👇👇
https://maharashtratimes.com/career/career-news/mpsc-secretary-mahendra-harpalkar-assault-staff-strike-maharashtra-lokseva-aayog/articleshow/134082246.cms

“त्या " अपूर्ण राहिलेल्या स्वप्नाला विनम्र अभिवादन...🙏🏻🪔
आणि त्या स्वप्नामागील वेदना समजून घेण्याचा हा एक प्रामाणिक प्रयत्न...
-----------------

करपलेल्या शेतातून उगवलेले स्वप्न...

महाराष्ट्राच्या मातीत अनेक स्वप्ने रुजतात. कुणाच्या शेतात ज्वारी उगवते, कुणाच्या अंगणात कष्टाचे संस्कार; आणि याच मातीतून एखादा तरुण अधिकारी होण्याचे स्वप्न घेऊन उभा राहतो. गावच्या मातीतून शहराच्या स्पर्धेच्या विश्वात आलेल्या या तरुणाच्या डोळ्यांत केवळ स्वतःचे भविष्य नसते. आई-वडिलांच्या कष्टांना अर्थ मिळावा, घरची परिस्थिती बदलावी आणि आपल्या गावाचे नाव उज्ज्वल व्हावे, अशी अनेक स्वप्ने त्याच्यासोबत चालत असतात.

मात्र काही वेळा परिस्थिती स्वप्नांपेक्षा अधिक कठोर असते. ग्रामीण भागातील दुष्काळ हा केवळ पावसाचा अभाव नसतो. तो शेतकऱ्याच्या उत्पन्नाचा, कुटुंबाच्या आर्थिक स्थैर्याचा आणि पुढच्या पिढीच्या आशेचा प्रश्न असतो. पिके करपली की केवळ शेत रिकामे होत नाही; घरातील आर्थिक गणितही कोलमडते. अशा परिस्थितीत एखादा ग्रामीण तरुण MPSC ची तयारी करत असेल, तर त्याच्या पुस्तकांमागे आई-वडिलांचे कष्ट, त्याग आणि अपूर्ण राहिलेल्या गरजा असतात. तरीही तो अभ्यास करतो. कारण त्याला विश्वास असतो की एक दिवस ही परीक्षा त्याच्या आयुष्याला नवी दिशा देईल.

पण स्पर्धा परीक्षेचा प्रवास सोपा नसतो. अनेक वर्षांचा अभ्यास, सततची अनिश्चितता, आर्थिक अडचणी, परीक्षांचे वेळापत्रक, निकालाची प्रतीक्षा आणि अपयशाची भीती, या सगळ्यांशी विद्यार्थ्याला एकाच वेळी सामना करावा लागतो. त्यातच परीक्षा प्रक्रियेतील गैरप्रकार किंवा पेपरफुटीच्या बातम्या समोर आल्या की प्रश्न केवळ परीक्षेचा राहत नाही; तो विश्वासाचा होतो.

“मी दिवसरात्र जीव तोडून अभ्यास करतोय; पण माझ्या मेहनतीला खरंच न्याय मिळणार आहे का?” हा प्रश्न विद्यार्थ्याच्या मनात निर्माण होणे हीच व्यवस्थेसाठी गंभीर बाब आहे. पेपरफुटीचा सर्वात मोठा परिणाम प्रश्नपत्रिकेवर होत नाही; तो विद्यार्थ्याच्या विश्वासावर होतो, त्याच्या मानसिकतेवर होतो. एका बाजूला ग्रामीण कुटुंब आर्थिक संकटाशी झुंजत असते, तर दुसऱ्या बाजूला त्यांचा मुलगा आपल्या भवितव्यासाठी दिवस-रात्र पुस्तकांशी झुंजत असतो. अशा वेळी परीक्षा व्यवस्थेतील एका गैरप्रकाराची बातमी त्याच्या मनातील अनेक प्रश्नांना जन्म देऊ शकते. म्हणून एखाद्या विद्यार्थ्याच्या दुःखद मृत्यूकडे केवळ वैयक्तिक अपयश या दृष्टीने पाहणे योग्य ठरणार नाही. त्याच्यावर ही वेळ का आली याचासुद्धा गांभीर्याने विचार व्हायला हवा. दुष्काळ, आर्थिक विवंचना, स्पर्धेचा ताण आणि परीक्षा व्यवस्थेवरील अविश्वास यांसारख्या घटकांकडे समाजाने गांभीर्याने पाहण्याची गरज आहे. प्रश्न असा आहे की, आपण आपल्या विद्यार्थ्यांकडून फक्त संघर्षाची अपेक्षा करणार आहोत की त्यांच्या संघर्षात व्यवस्थाही त्यांच्या सोबत उभी राहणार आहे?

शासनाने परीक्षा प्रक्रियेत पारदर्शकता आणि उत्तरदायित्व अधिक मजबूत केले पाहिजे. गैरप्रकारांच्या तक्रारींवर तातडीने आणि विश्वासार्ह चौकशी झाली पाहिजे. दोषींवर कठोर कारवाई झाली पाहिजे. त्याचबरोबर ग्रामीण आणि आर्थिकदृष्ट्या अडचणीत असलेल्या विद्यार्थ्यांसाठी मार्गदर्शन, समुपदेशन आणि आधारव्यवस्था अधिक सक्षम करण्याची गरज आहे. कारण MPSC ही केवळ एक परीक्षा नाही. ती महाराष्ट्रातील हजारो कुटुंबांच्या आशेची वाट आहे. त्या वाटेवर चालणारा विद्यार्थी जेव्हा पुस्तक उघडतो, तेव्हा त्याच्यासोबत त्याच्या आई-वडिलांची स्वप्नेही उघडली जातात. शेतात पिके करपली तरी पुढच्या पावसाची आशा शेतकरी धरून ठेवतो. तशीच आशा विद्यार्थ्याच्या मनातही जिवंत राहिली पाहिजे. व्यवस्थेने विद्यार्थ्याला निष्पक्ष संधीची हमी देणे तिचे कर्तव्य आहे.

एका विद्यार्थ्याच्या दुःखद अंताची केवळ हळहळ व्यक्त करून ही घटना संपता कामा नये. त्याच्या स्वप्नामागील दुष्काळ, त्याच्या संघर्षामागील वेदना, आर्थिक विवंचना आणि त्याच्या मनातील व्यवस्थेविषयीचा प्रश्न आपण समजून घेतला पाहिजे. कारण करपलेल्या शेतातूनही स्वप्न उगवू शकते; फक्त त्या स्वप्नाला जगण्याची, लढण्याची आणि पुढे जाण्याची निष्पक्ष संधी देणारी व्यवस्था हवी. मातीतून उगवलेल्या या स्वप्नांना परिस्थितीच्या उन्हात कोमेजू न देता, त्यांना आशेच्या पावसाने बहरण्याची संधी देणे ही समाजाची आणि व्यवस्थेची जबाबदारी आहे. कारण एखाद्या गरीब घरातील विद्यार्थ्याच्या हातातून पुस्तक निसटते, तेव्हा केवळ एक पुस्तक बंद होत नाही—तर एका तरुणाचे स्वप्न, एका घराची आशा आणि एका पिढीचा व्यवस्थेवरील विश्वास डळमळतो. म्हणून आता गरज आहे ती केवळ संवेदना व्यक्त करण्याची नाही, तर अशी व्यवस्था उभी करण्याची, जिथे परिस्थिती गरीब असली तरी संधी गरीब नसेल; जिथे शेत करपले तरी स्वप्ने करपू नयेत...

--अमोलप्रतिभा...

आयोगाने जो डिसेंबर 2025 मध्ये पाचवा पर्याय चा निर्णय आनला होता कारण आयोगाच्या काही लोकांना हे माहित झाले होते की आपल्याच MPSC कार्यालयात याचा दुरूपयोग होत होता तो दुरूपयोग असा की पेपर फोडणारा विद्यार्थी त्याचा 80% पेपर रिकामा सोडवून पाठवायचा व आयोगाच्या कार्यालयात किंवा कुठे तरी तो गोल केला जायचा हे खरं आहे म्हणून आयोगाने 5 पर्याय चा नवीन GR काढला.

हा जो गलांडे आहे अप्पर सचिव तो असे Hall ticket तयार करायचा की त्याने ज्या ज्या विद्यार्थीकडून पैसे घेतले ते एकाच वर्गात किंवा जवळ पास येतील असे Hall ticket तयार करायचा कारण प्रत्येक वर त्याचीच सही होती. हा सर्वाना का जवळ बसवायचा कारण त्या कार्यालयात किंवा जिथं गोल केले जायच तिथे लवकर सर्व पैसे घेतलेले विद्यार्थी चे पेपर एकद लवकर सापडतील व तो तीथ गोल करायचा ही Moras oprendi तो वापरायचा. हीच moras operendi त्याने SR 2025 पदांना वापरली एकाच वर्गात 12 जण जे selecte झाले ते असे झाले.


- Copied